Bezoek aan de Engelse bondshow in Blackpool



 

Op vrijdagavond 21 januari 2007 vertrokken Ad van Eekelen en ondergetekende met de Proud 
of Wales van Rotterdam naar Hull, waar we op zaterdagochtend 8.00 uur Engelse tijd aan kwamen. 
Aangezien de Show in Blackpool aan de Westkust was, moesten we Engeland dwars doorsteken , maar gelukkig wel zo ongeveer op het smalste punt. 
We reden in ruim 3 uur gezellig en zonder stress naar Blackpool ? allemaal op ons gemak, met ook nog een comfortabele koffiestop halverwege. 
Toen we in Blackpool, in de buurt van de Tower ( kleiner en slanker maar toch gelijkend op de Eifeltoren ), het richtpunt dat we al ver buiten Blackpool in de peiling hadden, aankwamen, troffen we op het zebrapad dicht bij de Show direct al 2 beroemde Horseman-jongens Smudger(troetelnaam voor Stefie Smiths) en Gerry McGinnes!) die we natuurlijk meteen aantoeterden met als gevolg dat ze ons hielpen met parkeren etc. 
Gezamenlijk liepen we met de genoemde Sportvrienden naar de gebouw waar de Bondsshow was,  the Winter Gardens   een enorm bijzonder en zeer groot gebouw waar o.a. the Labouw Party  zijn jaarlijkse congres houdt. 

 

 

Eenmaal binnen waren we totaal onder de indruk van de grootte en het aantal mensen dat er rondliep. 
Nu was het zo dat deze jaarlijkse Sierduiven Bondsshow samen gehouden wordt met de postduiven jongens. 
In ieder geval nu, nu men gekozen heeft voor Blackpool i.p.v. Doncaster, waar nog geen postduif te zien was. 
De postduivenhobby in Engeland is nog heel erg groot. Tijdens ons verblijf bleek dat 2 Belgische Fokkerfamilies en Eijerkamp uit Zutphen, hier de grote spelers zijn. Eijerkamp is in Engeland veel en veel groter als in Nederland. 
De zalen en doorloopjes met daglicht waren echt imponerend maar ook stik gezellig ? we konden onze lol nauwelijks op.   

Na vele trapjes op en af kwamen we langs een bar die gemaakt van van een heus galjoen ? een enorm origineel antiek eikenhouten schip waarin een hele grote bar geïntegreerd was. 
Nog wat verder kwamen we dan in het heilige der heiligen  de afdeling kroppers! Geweldig weer om 180 Horsemannen bij elkaar te zien. 

 

 

Met aandacht hebben we de show en de NPA-tickets bestudeerd. Meteen kwam ook de kritische Rikus Hagenauw in onze gedachten op! De ?best in show? bij de Horsemannen zou in Nederland geen prijs hebben gekregen, hij stond te vlaken had nauwelijks insnoering?, verder natuurlijk een prachtig dier ? dat spreekt. 
Opnieuw verbazing onderzijds over de manier van keuren in Engeland. Een simpel papiertje ter grootte van onze beoordelingskaarten met daarop vermeld de predikaten  daarvoor stond een rond vakje en dat werd dan aangevinkt. Bijvoorbeeld  G  dus good? met verder niets daarbij  zo kom je dus nooit verder. Jammer, maar je ziet dan wel dat wij het in Nederland beter voor elkaar hebben. 
Een goede vriend uit Schotland, die mij vorig jaar bezocht samen met Pat Moran, de absolute Horseman-topfokker, zijn naam is Jimmy Boyne, nam me mee naar zijn duiven in de Show. Hij liet me expliciet een prachtige khaki gebande v/j zien en zei: Rob, she for you ? because..... ik was kennelijk een goede gastheer geweest toen hij op bezoek was in Epse. Leuk zoiets! 
Direct naast de zaal was een hele grote bar met een open verbinding naar de zaal  daar zaten we uren met die grote pints (1/2 liter!) quinnes. 

 

 


Ad en ik kregen nauwelijks de kans om een rondje te geven  we waren onder vrienden en dat lieten de Schotten duidelijk zien. Na de show gingen we tegen 17.00 uur de stad in om ergens een eenvoudig maal te nuttigen  aangeboden door de NHPC  de Nationale Horseman Pouter Club ? geweldig gebaar. Tegen 19.00 uur waren we in ons hotel, wat meer een huishotel was met een lounge niet groter dan 25m2 en daar zaten we dan met 20 fanatieke smokers. Als niet-roker had ik het wel even moeilijk. Tegen 20.30 uur gingen we naar het Savoy-hotel waar een hele grote postduivenveiling gedurende de gehele dag had plaatsgevonden.Er waren die dag voor BP 120.000,- aanpostduiven verkocht met een gemiddelde prijs van BP 450,- per stuk  wel ongeveer ? 650,-. 
Dit hotel was heel erg groot ? een lounge waar we met gemak met 500 man in zaten.Achter in de zalen liep nog een buffet voor de postduiven jongens (allemaal met vrouw!). 
Toen we hier een uurtje zaten kwam er wat plek vrij en zaten we uiteindelijk met 12 man en 2 vrouwen gezellig in dikke fauteuils en bankstellen. Oergezellig met een optreden van Jockey Reid, een oudere heer onder de fokkers, waar ik persoonlijk nogal mee bevriend ben, omdat ik bijna jaarlijks Saksische Kroppers voor hem meebreng, naar Glasgow. 
Oergezellig met toezeggingen, ondersteuningsprogramma s voor volgend jaar etc.etc. Tegen 01.00 in de begonnen nacht, gingen we per taxi terug naar ons hotel waar voor het slapengaan nog aan communitiy singing werd gedaan, ondanks het nachtelijke uur. Een groot feest met veel bier en sigaretten. 

 

 

Op zondag begon de dag met voeren van de meegebrachte en gedeeltelijk al ontvangen duiven. Dat moet natuurlijk serieus gedaan worden want anders verlies je je doel uit het oog. 
Na heerlijk ontbeten te hebben met knakworstjes,witte bonen en gebakken eieren en spek, gingen we opnieuw naar de Winter Gardens  waar het ook op zondag weer een groot feest was. Ik heb nog wat extra foto?s gemaakt om jullie een goede indruk van deze show te geven. Alle duiven hebben we hier zeker niet bekeken. We moesten nu nog allerlei dingen afwikkelen met duiven. We hadden diverse duiven meegebracht (Kortvoorhoofd Tuimelaars en Zwarte Voorburgers) en wilden natuurlijk Horsemannen mee terug nemen. Van Jockey Reid kregen we een mandje vol effen (sierduiven-)rood, zwart en (sierduiven-)geel. Niet allemaal topdieren maar er zaten erzeker bij waar we iets mee kunnen. Dan nog een mandje met vliegers voor de verkoop en van Pat moran een behoorlijk aantal topdieren, waaronder gitzwarte duivinnen. Dus Rikus Hagenauw met kleur kon beter  bij de zwarten, wordt volgend jaar op zijn wenken bediend. 
Tegen 15.00 uur gingen we onder begeleiding van een bobo  naar de uitgang omdat we mandenvol duiven bij ons hadden. Allemaal goed geregeld. 
De rit opnieuw dwars door Engeland was nu iets ruiger omdat we halverwege in een sneeuwjacht terecht kwamen. Dit duurde echte maar kort en na opnieuw een gezellige koffiestop gingen we rustig verder richting Hull. 
s Avonds bij het diner op de boot keken we terug op een geslaagd weekend. De arme Schotten betaalden zelfs ons hotel . Niet te geloven! 


Wat was al met al het resultaat van ons bezoek: 

  •  2 gitzwarte duivinnen  waarvan de ene al 4 NPA-tickets had(jaargang 03). Een NPA-ticket is een strookje dat op naam van de fokker op de kooi komt  met een NPA-ticket ben je de beste van de kleur. Bij de grote kleuren krijg je een ticket en de kleinere kleuren komen in een verzamelgroep, A.O.C.genaamd (any other colour!). Als een duif 5 tickets heeft krijgt hij een kampioenscertificaat. 
  •  1 prachtige sierduivenrode doffer  behoorlijk Horseman-achtig wat te lang en nog te vlak en wat te hoog op de poten. Kan met goede 0,1 natuurlijk gecorrigeerd worden. Belangrijk is dat de kleur nagenoeg goed is. 
  •  1 goede sierduivenduivengele doffer  net als bij de rode doffer  te lang, te hoog en te vlak  ook hier kun je wat mee met een passende duivin. Kleur goed! 
  •  3 blauwzwart gebande doffers ? we konden ze uitkiezen in de kooien op de show. Ad gaf aan te weinig doffers te hebben. Werkelijk niet te geloven! 
  •  Een tegenprestatie van Andy Nisbet voor het feit dat we voor hem een prachtig koppel zwarte Voorburgers meebrachten van Bert Vreeman. Andy stelde, ook uit de kooien op de tentoonstelling beschikbaar: 1 mooie blauwkras doffer met fraaie krastekening en 1 goeie roodzilver doffer die beiden naar Ad gingen. Een mooie bruikbare jonge blauwschimmel duivin ging naar Rob. 
  •  Verder nog een mooi type zwarte doffer met witte spiegels aan de staart. Die gaat het vliegcircuit in. Wel een fraaie duif! Dan nog 2 gele duivinnen waarvan er een bruikbaar is. De ander gaat ook naar de vliegers. En dan tot besluit nog een mandje  vliegers van Schotse vliegers voor de NL-liefhebbers. Er was nog een wachtlijst dus daar komt nu weer wat schot in. 

     

     

    Al met al een geslaagd weekend waarin weer eens onder bewijs gesteld werd dat als je zaait en investeert er ook een tijd komt dat er geoogst kan worden. En dat alles ter meerdere Eer en Glorie van de in Nederland langzamerhand toch wel populair geworden Horseman Kropper. 

    Rob Sekhuis 
    3 febr.2007

              ^ naar boven ^                                       

     

    Zie voor meer foto's,  het foto album